Ogolne informacje
Silniki indukcyjne są najczęściej stosowanymi silnikami w maszynach. Te silniki mają trzy uzwojenia stojakowe, które przemieszczone przestrzennie zostały o 120°. Za pomocą 3-fazowego prądu obrotowego, który krąży z maksymalnymi 3000 obrotami na minute przy 50 Hz. Te pole obrotowe indukuje napięcie w uzwojeniu wirnikowym. Wyniknione pole zmienne wirnika stara się dorównać polu obrotowemu, jednak nie osiąga jego prędkości obrotowej. Egzystuje kryjówka, która jest bardzo zależna od brzemia.
Wirnik jest w wiekszości przypadkach pakietem metalowym, który obdarzony jest wpustem. W wpuście są podłożone sztaby aluminiowe w różnych formach, które po stronie czołowej połączone są pierścieniami aluminiowymi. Te sztaby zastępują uzwojenia wirnikowe. Są okrągłe sztaby wirnikowe, wysokie sztaby wirnikowe i dublowe sztaby wirnikowe. Wcześniejsze ustalenie kształtu wpływa już od początku na zachowanie rozruchu.
Niekorzystne przy silnikach indukcyjnych jest to, że przy bezruchu i niskiej prędkości obrotowej, prąd stojakowy ekstremalnie wzrasta (6 ? 8-krotność prądu znamieniowego). Przez to sieć mocy jest bardzo obciążona, co powoduje, że urządzenia zabezpieczenia mocy są częściej uruchamiane. Pozatym istniejący moment rozruchu jest dla wielu zastosowań za wysoki, co wielokrotnie prowadzi do mechanicznych zniszczeń. Aby od tych ekstremalnych stanów stronić, montuje się rozsruszniki silnikowe.
Wszystkie rozruszniki silnikowe bazują na regule sterowania napięciem. Najłatwiejsze włączenie rozrusznikowe jest przełączenie gwiazda-trójkąt, która pracuje w dwóch stopniach napięcia, np. 230 V i 400 V. To stopniowanie z grubsza jest przeważnie niewystarczające.
Elektroniczne rozruszniki silnikowe umożliwiają w przeciwieństwie bezstopniowe sterowanie napięciem, dzięki regule nacięcia fazowego z wybieralnym czasem rozruchu i napięcia początkowego. Początkowym napięciem można, dzięki kwadratowej zależności momentu obrotowego od napięcia, ustawić minimalnie potrzebny moment początkowego obrotu.
